·        niewytłumaczone spóźnienia, późne powroty lub noce poza domem,

·        wynoszenie wartościowych przedmiotów z domu,

·        tajemnicze, krótkie rozmowy telefoniczne, nagłe wyjścia.

Zmiany w wyglądzie zewnętrznym

·        nowy styl ubierania się,

·        spadek ciężaru ciała, częste przeziębienia, przewlekły katar, krwawienie z nosa, bóle różnych części ciała, zaburzenia pamięci oraz toku myślenia,

·        przekrwione oczy, zwężone lub rozszerzone źrenice,

·        bełkotliwa, niewyraźna mowa,

·        słodkawa woń oddechu, włosów, ubrania, zapach alkoholu, nikotyny, chemikaliów,

·        ślady po ukłuciach, ślady krwi na bieliźnie, ;gęsia skórka”

·        brak zainteresowania swoim wyglądem i nieprzestrzeganie zasad higieny.

Narkotyki lub przybory do ich używania

·        fifki, fajki, bibułki papierosowe;

·        małe foliowe torebeczki z proszkiem, tabletkami, kryształkami lub suszem;

·        kawałki opalonej folii aluminiowej;

·        białe lub kolorowe pastylki z wytłoczonymi wzorami;

·        leki bez recept;

·        tuby, słoiki, foliowe torby z klejem;

·        igły, strzykawki.

Im głębsza faza uzależnienia, tym objawy choroby są bardziej widoczne, wynikają z utraty kontroli nad braniem środków odurzających. Wzrasta ryzyko przedawkowania i śmierci.

Co zrobić, gdy dziecko ma już za sobą pierwszy kontakt z narkotykami?

Może się zdarzyć, że mimo Twoich najlepszych starań, uwagi i znajomości problemu, Twoje dziecko sięgnie po narkotyki.

Opracowała mgr inż. Barbara Fechner

Nie możesz wtedy:

·        wpadać w panikę i przeprowadzać zasadniczych rozmów z dzieckiem, kiedy jest ono pod wpływem środka odurzającego; udawać, że to nieprawda, nie wierzyć w przedstawione fakty, bezgranicznie ufać dziecku;

·        usprawiedliwiać dziecka, szukając winy w sobie lub np. złym towarzystwie;

·        wierzyć zapewnieniom dziecka, że ma kontrolę nad narkotykami i że samo sobie poradzi z tym problemem;

·        nadmiernie ochraniać dziecka przed konsekwencjami używania narkotyków, np. pisać usprawiedliwień nieobecności w szkole spowodowanym złym samopoczuciem po zażyciu środków odurzających, spłacać długów dziecka;

·        poddawać się;

Musisz koniecznie:

·        wysłuchać dziecko i spokojnie z nim porozmawiać;

·        zastanowić się, dlaczego dziecko sięga po narkotyki; czy powody nie są związane z sytuacją w waszej rodzinie – jeśli tak, pomyśl, co można zmienić;

·        działać! – nie liczyć na to, że problem sam się rozwiążę; szukać pomocy specjalistów;

·        wspólnie ze specjalistą i z dzieckiem ustalić reguły postępowania i konsekwentnie ich przestrzegać;

·        stosować zasadę ,,ograniczonego postępowania” – starać się zawsze wiedzieć, gdzie jest i co robi Twoje dziecko.

To trudny problem dla całej rodziny, dlatego szukaj pomocy także dla siebie i bliskich. Skorzystajcie z pomocy terapeuty, a także z doświadczeń innych rodzin które miały podobne problemy.

NARKOTYKI I PRAWO

Łamanie prawa przez dziecko biorące narkotyki związane bywa zwykle ze zdobywaniem pieniędzy. Mogą więc zdarzać się kradzieże, wynoszenie z domu wartościowych rzeczy, handel narkotykami, a także bójki i prostytucja.

Może zdarzyć się również, że Twoje dziecko samo nie zażywa narkotyków, a jedynie handluje nimi dla chęci zysku. Powinno Cię zaniepokoić, jeżeli zauważysz, że posiada pieniądze z niewiadomego źródła, kupuje nowe, czasem drogie rzeczy, prowadzi niejasne interesy z kolegami.

Opracowała mgr inż. Barbara Fechner  

Powinieneś wiedzieć, że:

·        posiadanie narkotyków w Polsce jest nielegalne, zagrożone grzywną i karą do 5 lat więzienia;

·        produkcja środków odurzających jest zagrożona grzywną i karą więzienia  od 6 miesięcy do 10 lat;

·        za handel narkotykami grozi kara grzywny lub pozbawienia wolności od roku do 10 lat;

·        udzielanie środka odurzającego lub nakłanianie do zażycia jest karalne (do 5 lat więzienia).                                                                  

IDENTYFIKATOR ŚRODKÓW UZALEŻNIAJĄCYCH