ARTUR STAROSTA

Akcja dzieje się w wąwozie - opowiada. - Na pierwszym planie siedzi Zagłoba i śpiewa coś po ukraińsku. Z tyłu pali się ognisko, przy którym stoję ja. Piekę rybę. Nagle słychać strzały, to dragoni... Ja rzucam rybę i uciekam w las... A Zagłoba krzyczy: nie strzelajcie, jam szlachcic! Zagrałem więc niezbyt odważnego osobnika.

Był też Artur dragonem pod murami Zbaraża, który uczestniczył w zdejmowaniu z krzyża ciała Podbipięty.

- Wszyscy śpimy: Skrzetuski, Zagłoba, Wołodyjowski i dragoni - mówi, jakby czytał scenariusz.- Ja mam zabandażowaną głowę i zakrzepłą krew na twarzy. Nagle budzi nas jakiś trzask. Wstajemy i patrzymy... Później jest drugie ujęcie. Wyskakujemy z szańca i biegniemy do krzyża... Kiedy jesteśmy blisko poznajemy, że na krzyżu wisi ciało Podbipięty. Zdejmujemy je.

I wreszcie Artur wcielił się w rolę Tatara, który z dwoma innymi, gonił Helenę, Zagłobę i Rzędziana.

- Goniliśmy uciekającą trójkę całym tabunem tatarskim - wspomina.- Jechaliśmy takim półksiężycem. I nagle, na pierwszy plan wysuwają się trzej Tatarzy, wśród nich ja. Bardzo dobrze nas widać. Wjeżdżamy do lasu i tam zmieniają nas kaskaderzy.